N-VA: alles Vlaams!

Een Vlaamse justitie, Vlaams internet, Vlaamse mobiliteit… Hoe Vlaamser, hoe beter? Of toch niet? Voor wie zal het beter of slechter zijn? Vul maar in!

Net nu we meer en meer nood hebben aan een sterk maar vooral sociaal Europa, plooit de N-VA zich terug op Vlaanderen. Want we zijn beter, slimmer, mooier…

Geen zinnig mens die nog gelooft dat de kracht van verandering ook een kracht van verbetering is voor Jan ‘modale’ Vlaming. Fundamenteel wordt niets opgelost. Er wordt alleen afgebroken: onderwijs, ziekteverzekering, arbeidsvoorwaarden…

En iedereen wordt tegen elkaar uitgespeeld. We evolueren naar een Vlaamse, rechtse en koude samenleving, gesloten en overtuigd dat we beter zijn. En juist dat heeft in het verleden tot catastrofes geleid.

Misschien dat de N-VA haar naam best verandert in (N-VA).

Aansluitend bij de blog van gisteren is het ook interessant dit te lezen.

Chris Reniers - voorzitter - 16 mei 2017

De regering Michel speelt commedia dell’arte

Het voorbije weekend zat de regering Michel samen voor een ‘superministerraad’. Volgens de premier was dit meer dan show, maar volgens mij was het toch maar improvisatietheater van bedenkelijke kwaliteit.

De aankondigingspolitiek van deze regering is intussen legendarisch. Ook nu weer stelde die een aantal maatregelen voor – vooral op het vlak van justitie en veiligheid – waarvan we nog moeten zien wat er uiteindelijk van komt en met welk geld ze zullen gerealiseerd worden. Nog groter is de vraag of de burger ermee gebaat zal zijn.

De ‘beslissingen’ van het voorbije weekend zullen alleszins het tekort aan opvang voor kinderen tijdens de vakantieperiodes niet oplossen. Ook de facturen voor gezinnen en alleenstaanden zullen niet lager uitvallen. Bijkomende jobs zitten er ook niet aan te komen en de cijfers van het begrotingstekort zullen er ook deze keer niet positiever uitzien.

Oh ja, er komt een minimale dienstverlening bij de NMBS. Dat is tenminste wat we lezen in de pers. Personeelsleden moeten 4 dagen op voorhand verwittigen of ze zullen staken. Dus 4 dagen voor een staking stopt het overleg! Je kan je dan toch afvragen wat de bedoeling is van deze regering. Of toch: de verantwoordelijkheid van zich afschuiven en de vakbonden de schuld van alles geven. Ook dat is dus niet veranderd.

Inderdaad premier Michel, je superministerraad was geen show. Wel een slechte soap.

Chris Reniers - voorzitter - 15 mei 2017

Wantoestanden bij DHL: de minister van Werk valt uit de lucht!

Een déjà-vu vanmorgen. Naar aanleiding van de wantoestanden in een slachthuis in Tielt kondigt minister van Dierenwelzijn Ben Weyts een aantal maatregelen aan: een onderzoek, doorlichting, enz. Nu doet minister van Werk Kris Peeters hetzelfde naar aanleiding van een reportage van Pano rond sociale dumping bij DHL.

Opnieuw totale verbazing en verontwaardiging: “We weten van niets”, “Dat kan toch niet!” en ga zo maar door…

Als vakbonden wantoestanden aanklagen wordt dat blijkbaar niet gehoord of bij voorbaat al verticaal geklasseerd. Als vakbonden stellen dat inspectiediensten moeten versterkt, goed georganiseerd en ondersteund worden, maakt staatssecretaris voor Fraudebestrijding Philippe De Backer er een publieke show van. Laat staan dat hij zijn diensten ondersteunt tijdens een mediastorm. Een familiefoto primeert dan boven de juiste versie van de feiten!

Dus heren politici, neem het van mij aan: er zijn veel wantoestanden op sociaal vlak. Werknemers worden door bepaalde bedrijven slecht behandeld. Controles zijn nodig, maar er wordt niet in geïnvesteerd. Werk dus proactief en probleemoplossend in plaats van telkens verontwaardiging te veinzen als het misloopt. Of beter gezegd: wanneer de wantoestanden publiek worden…

Chris Reniers - voorzitter - 11 mei 2017

De man die alles kan?

Het is een publiek geheim: minister Weyts scoort graag. Hij is zeer selectief in zijn communicatie en wanneer het hem past, verkondigt hij met luide trom een goednieuwsshow, steevast gevolgd door een stevig schouderklopje voor zichzelf. Alles lost hij in z’n eentje op: van verkeersproblematiek tot dierenwelzijn. Misschien dat deze superman nu ook eens naar de belangen van de personeel van de openbare diensten waarvoor hij verantwoordelijk is kan kijken. Punt in kwestie: de loodsen.

De loodsen werken nu al twee dagen strikt volgens de veiligheidsvoorschriften. Eigenlijk doen ze op die manier niet meer of minder dan wat er steeds van hen verwacht wordt. Opmerkelijk is dat dit ‘werken volgens het boekje’ vertragingen veroorzaakt voor het scheepvaartverkeer. Minstens even opmerkelijk: iedereen, van politiek tot havenverantwoordelijken, staat nu op z’n achterste poten. Ze begrijpen dit niet. In hun ogen zijn veiligheidsvoorschriften blijkbaar tijd- en geldverlies. Tot er iets gebeurt natuurlijk…

Ben Weyts, het is hoog tijd dat je nu ook eens aan het welzijn van het personeel van de openbare diensten denkt. Luister in dit geval naar de terechte vragen van de loodsen om voldoende middelen en personeel, zodat ze hun dienstverlening op een veilige manier kunnen aanbieden.

Goed overleg zou al heel wat kunnen oplossen. Veilig werken volgens de voorschriften zou immers de norm moeten zijn, niet de uitzondering en ook niet een manier om aandacht te trekken. Veilig werken is een recht en een plicht. Normvervaging is hier niet op z’n plaats. Dit dossier verdient een fundamentele discussie, niet een grote gelijk zoeken in de media…

Chris Reniers - voorzitter - 30 maart 2017

Zorgen voor elkaar: alles van waarde is weerloos

De werknemers uit de zorg komen vandaag op straat. Zij klagen terecht over de werkdruk in de sector, over het constante bezuinigen, over alsmaar minder personeel en over de voortdurende angst om geen goede zorg te kunnen verstrekken…

Je kent hen toch ook? Alsmaar rennend tegen de klok, altijd bezorgd om degenen die hen toevertrouwd worden en altijd stressend want altijd tijd te kort…
Je ziet hen toch ook? Altijd bezig en altijd angstig, want er is nooit tijd genoeg om iedereen de zorg en de aandacht te geven die ze verdienen…
Je weet toch ook dat dit niet kan blijven duren? Altijd personeel te kort, alsmaar meer vragend van wie nog wil en kan werken in de zorg…
Je beseft toch ook dat het niet hun fout is? Het is overduidelijk dat ze meer doen dan wat menselijkerwijze gevraagd kan worden. En dat terwijl ze er niet eens voor gewaardeerd worden…

Deze regering maakt 15 miljoen euro vrij voor de social profit en de openbare diensten. 15 miljoen euro: een aalmoes, een peulschil! Mensen die werken in de openbare diensten en in de zorg verdienen meer dan dat. Ze zetten zich alle dagen in voor een kwaliteitsvolle dienstverlening. Maar deze regering behandelt hen als bedelaars. Nochtans zorgen zij voor je dierbaren, elke dag opnieuw.

Een vriend stelde dat op de besparingsdrift en de achteloosheid van deze regering het vers van Lucebert “Alles van waarde is weerloos” van toepassing is. Wij zullen ons nooit neerleggen bij de weerloosheid van het waardevolle!

Chris Reniers - voorzitter - 21 maart 2017

Wist je dat… Pasen vroeg valt dit jaar?

Pasen, in de zin dat iedereen dan graag op zoek gaat naar de paaseitjes die her en der verstopt zitten. Wel, de regering is erin geslaagd 932 miljoen euro te vinden, zonder dat ze kan uitleggen waar dat geld vandaan komt. Ze heeft als het ware een paashaas uit haar hoed getoverd.

Alle gekheid op een stokje: creatief boekhouden heet zoiets, of jezelf rijk rekenen. Niemand die gelooft dat het zo simpel is. De miljoen liggen nu eenmaal niet voor het oprapen als paaseitjes op een mooie lentedag. Binnen een paar maanden moet er toch klare wijn geschonken worden en zal het een hard ontwaken zijn. Maar tot dan zit deze regering nog in de fase van het doelbewust ontkennen.

Chris Reniers - voorzitter - 20 maart 2017

Regering goed bezig?

De Belg verliest als enige Europeaan zijn koopkracht. Met andere woorden: de werknemers konden vorig jaar minder kopen met hun loon. Ondanks alle goednieuwshows van de regering en van de Minister van Financiën Johan Van Overtveld is België wel degelijk de slechtste leerling van de klas.

Jij en ik hebben op alles en nog wat moeten besparen. Ook zagen we veel van onze facturen (bv. crèches, scholen en zorg) alsmaar duurder worden. Tegelijk worden de openbare diensten en sociale zekerheid verder ontmanteld en de dienstverleing afgebouwd. Als het zo verder gaat zullen gezondheid en zorg enkel nog een voorrecht van de rijken zijn …

Al onze inspanningen lonen dus niet – toch niet indien je werknemer, gepensioneerde of ziek bent … Wie er wel beter van wordt? De investeerders en de aandeelhouders: nog nooit werden zoveel dividenden uitbetaald. Dus, zoals verwacht, geld uit de zakken van de werknemers verdwijnt in de pocket van wie al veel geld had. De regering noemt dit dan ‘een geslaagde taxshift’ – mission accomplished.

Chris Reniers - voorzitter - 14 maart 2017

ACOD vraagt gratis kankerscreening voor alle vrouwen

Morgen 8 maart is het Internationale Vrouwendag. De ACOD lanceerde naar aanleiding hiervan een petitie waarin we vragen om een jaarlijkse gratis screening op borstkanker, dit voor elke vrouw. België kent immers het hoogste aantal zieken en sterftes ten gevolge van borstkanker in Europa

De regering heeft echter – in een ongebreidelde besparingsdrift – beslist om het aantal opsporingen en de terugbetaling van de onderzoeken terug te schroeven. Niet alleen van kanker trouwens, want net gisteren bleek nog dat ook de terugbetaling van de voor de patiënt dure behandeling van lymfoedeem werd stopgezet. Ook hiervan zijn veel vrouwen het slachtoffer.

De ACOD wil nu zoveel mogelijk handtekeningen verzamelen om alle vrouwen, ongeacht hun leeftijd, recht te geven op een jaarlijkse gratis screening, zijnde een uitstrijkje en een mammografie.

Besparingen op kap van zieke mensen en stopzetten van preventieve opsporingsonderzoeken met onze gezondheid als inzet, dat is één van de vele asociale gezichten van de regering Michel. Of zoals Paul Callewaert, topman van de socialistische mutualiteit al zei: de gierigheid wint het van de wijsheid.

Je vindt de petitie hier, dus aarzel niet en help ons aan 15.000 handtekeningen!

Chris Reniers - voorzitter - 07 maart 2017

CETA opent de openbare sector voor de privé


Vorige week keurde een meerderheid in het Europees parlement het CETA vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada goed. Handelsverdragen zijn in principe geen slechte zaak, maar CETA is helaas niet op maat van de werkende mensen, consumenten en burgers geschreven. Het versterkt nog maar eens de spiraal van de onderlinge concurrentie die onze loon- en arbeidsvoorwaarden, onze milieubescherming en onze consumentenbescherming naar de beneden haalt.

Bovendien zijn met CETA ook de openbare diensten “open for business” verklaard. Grote dienstenmultinationals zijn vast al aan het likkebaarden. Het was immers op hun vraag dat ook het merendeel van de openbare diensten opgenomen zijn in het verdrag. Er zijn wel een aantal uitzonderingen en beschermingen, maar deze zijn zeker onvoldoende.

Zo zou er een uitzondering zijn voor “publiek gefinancierde” onderwijs- en zorgdiensten. Hier dus geen liberalisering. Het probleem is echter dat veel instellingen, overal in Europa, zowel publieke als private financiering kennen. Waar trekt men dan de grens? Wat bv. met de PPS-scholenbouw in Vlaanderen? CETA schept hierover géén duidelijkheid. Er is een grijze zone in het akkoord geslopen die de deur openzet voor misbruiken en de openbare diensten onbeschermd laat.

CETA versterkt de liberalisering van de openbare diensten en plaatst de private winstbelangen van grote dienstenmultinationals op een voetstuk. Maar wat als deze privébedrijven er een soepje van maken, weinig efficiëntie en doelmatigheid tonen, en publieke middelen doorsluizen naar aandeelhouders? De Britse spoorwegen zijn hiervan een rampzalig voorbeeld. Dan kan de overheid géén kant meer op want CETA maakt het onmogelijk om bestaande liberaliseringen en privatiseringen terug te draaien. Van een democratisch deficit gesproken.

Openbare diensten hebben altijd een centrale plaats ingenomen in ons Europese sociale model. Met ons allen geven we er dagelijks vorm aan. Ze vormen het bewijs dat Europeanen de markt niet laten primeren op het algemeen belang. Want openbare diensten zijn er voor iedereen, niet alleen voor wie het kan betalen. Democratie wil zeggen dat burgers samen de maatschappelijke noden bepalen waaraan de overheid, in alle transparantie, tegemoet moet komen. Die Europese waarden zet CETA op de helling.

En voor wat eigenlijk? Voor een schamele groei van 0,02 tot 0,03 % van het Europese BBP op lange termijn volgens de Europese Commissie. Geen cijfers om over naar huis te schrijven.
Tevens zal CETA 204.000 arbeidsplaatsen in Europa vernietigen volgens de Commissie sociale zaken van het Europees parlement. En zelfs al waren de economische prognoses beter, aan sommige zaken mag je gewoonweg niet raken. Punt aan de lijn.

En ondertussen blijft Europa in de greep van een ultra-liberaal geloof in de zaligmakende werking van de vrije markt en vrijhandel. We zouden beter moeten weten. De economische bloeiperiode na de Tweede Wereldoorlog steunde niet op ongeremde mobiliteit van kapitaal en goederen. De internationale handel verliep volgens eerlijke regels en afspraken. Welvaartstaten konden daardoor economisch en sociaal interveniëren volgens democratisch bepaalde noden. Het is die geest die we opnieuw moeten hernieuwen, want extreem-rechtse monsters liggen overal op de loer. Het woord democratie terug betekenis geven. Dat is de opdracht van de Europese linkerzijde vandaag.
 

Chris Reniers - voorzitter - 20 februari 2017

Wist je dat Turkije al 125.000 ambtenaren heeft ontslagen

… omdat ze zouden meegewerkt hebben aan een couppoging tegen president Erdogan? En dat er al 40.000 ambtenaren omwille van diezelfde reden werden vervolgd?

Hoe gaat het ook weer als je niet reageert tegen een dictatuur?
 

Toen de nazi's de communisten arresteerden, heb ik gezwegen;
ik was immers geen communist.
Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen;
ik was immers geen sociaaldemocraat.
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen vakbondslid.
Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen Jood.
Toen ze mij kwamen halen
was er niemand meer, die nog protesteren kon.

Citaat van Martin Niemöller, Duits militair, lutherse theoloog en verzetsstrijder

Chris Reniers - voorzitter - 08 februari 2017